DOM - dobre opowiadania moje

Jak wiadomo wszechświat jest duży, bardzo duży. Układy planetarne (układ słoneczny), galaktyki w których się zawierają, razem składa się to wszystko na wszechświat, który kiedyś powstał nie wiadomo po co i dlaczego. Od tego momentu ciągle się zmienia: formują sie nowe planety, gwiazdy, galaktyki przesuwają się wszechświat cały czas się rozszerza. Naukowcy wiedzą że po jakimś bardzo długim czasie zacznie się kurczyć i powstanie jedna wielka czarna dziura o nieskończenie wielkiej masie i sile przyciągania, być może zdolnej wessać wgłąb siebie jakiś inny mniejszy wszechświat… Ale póki co mamy kilka miliardów lat na odbycie małej podróży. Najbliższa gwiazda Proxima Centauri jest zaledwie 4,22 lata świetlne od Ziemi, czyli ok. 270000 razy dalej niż odległość Ziemi i Słońca. Teoretycznie więc lecąc 4 lata z prędkością światła 300000 km/s można by się znaleźć w samym środku układu planetarnego tej gwiazdy. Można też lecieć z prędkością 10 razy mniejszą i dolecieć w ciągu 4,22 x 10 lat = 42,2 lat itd.. Nawet to jest nierealne, latamy ciągle duuuużo wolniej, a jak na wycieczkę jest to dla mnie zbyt wolne tempo. Musi być jakiś prostszy sposób na przemieszczanie się po wszechświecie. Dawno temu wiadomości rozchodziły się mniej więcej ze średnią prędkością 30 - 40 km/h (szybkość poruszania się posłańca), a dziś z prędkością przepływu prądu elektrycznego, więc dużo szybciej. Odkrycie nowej metody przemieszczania się musi być więc tylko kwestią czasu, inaczej ten cały wszechświat będzie bezużytecznym tworem istniejącym bez powodu.
.